สุขภาพและกีฬา

ขาผู้ชาย ที่แพงที่สุด ประกันนี้พี่จ่าย

Published 4 ก.พ. 2019

By นันทขว้าง สิรสุนทร

footballers-who-insured-their-body-parts-health-and-sport-Rabbit-Today-banner

เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เคยเขียน Pocketbook ไว้อย่างน้อย 3 เล่ม (ผมแปลตัวลิขสิทธิ์เอง 2 เล่ม) เนื้อหามุมหนึ่งที่เขาเขียนไว้ก็คือ การห้ามนักฟุตบอลทำอะไร 3 อย่าง เช่นห้ามกินเหล้า เขาบอกว่าการที่นักเตะไม่ได้แชมป์ ‘เท่าที่ควรจะได้’ นั้น ก็เพราะเอาแต่กินเหล้าแบบเมาเละ (เราคงจำกันได้ว่า เขาหมายถึง พอล แม็คกรัธ และ นอร์แมน ไวต์ไซด์ โดยเหน็บๆ ไปยัง ไบรอัน ร็อบสัน ด้วย) เขาจึงเดินหน้าขายนักเตะที่ชอบกินเหล้าในทีม…แล้วทีมก็เป็นแชมป์

ห้ามต่อมา, ห้ามติดงานปาร์ตี้ จนหลงแสงสี และเรียงลำดับผิดว่า การไปปาร์ตี้ ออกงานสังคม คืองานหลัก มากกว่าซ้อมบอล นี่เขาก็ขาย เดวิด เบ็คแฮม ทิ้งอีก …ห้ามสุดท้าย เป็นการห้ามที่ใครๆ ก็ห้ามคือ นักบอลไปเล่นกีฬาผาดโผนพวก Extreme Sports ห้ามขี่แว้น ขี่วิน ขี่บิ๊กไบค์ ขี่จักรยาน 

แต่ห้ามอันหลังสุดนี้ นักกีฬาทุกคนรู้อยู่แล้วว่า ไม่ควรไปเสี่ยง เพราะไม่ว่าจะเป็นนักกีฬาอะไร โดยเฉลี่ย ขาล้วนมีส่วนสำคัญ ตีเทนนิสใช้แขน แต่ก็ต้องมีขา แบดมินตันก็ด้วย ฟุตบอล รักบี้ หรือว่ายน้ำ รวมทั้งกีฬาอีกหลายประเภท ก็เช่นกัน

แต่ในแวดวงประกันฯ มี Insurance เกี่ยวกับการประกัน ‘อวัยวะ’ มาตั้งแต่ยุค 80 แล้ว เพียงแต่ มันเพิ่งมาเห็นความสำคัญในทศวรรษที่ 90 (จากนักกีฬาคนหนึ่ง ที่ชกมวยแล้ว ถูกนิ้วทิ่มตาบอด) แม้แต่คนนอกแวดวงกีฬาที่เป็นนักร้อง ก็ยังมีการทำประกันเสียงตัวเอง 

คล้ายๆ ว่าถ้าวันหนึ่ง ไม่มีเสียงขึ้นมา เธอก็จะได้เงินก้อนไปตลอดชีวิต (คนที่ทำประกันไว้หลายอย่าง คือ เทย์เลอร์ สวิฟต์ ประกันขา ประกันเสียง และประกันเนื้อร้อง คือถ้อยคำหรือ Words)

ถามว่า แล้วใครคือนักเตะ เป็นมนุษย์ที่ประกันแข้งขาไว้แพงสุด 

อันดับ 3 คือ โรนัลโด้ ของยูเว่ ทำประกันขาไว้ที่ 3,900 ล้านบาท หมายถึงผลตอบแทน ส่วนเดวิด เบ็คแฮม เคยมีข่าวว่าตอนเขาเล่นอยู่ ประกันขาเขาอยู่ที่ผลตอบแทน 7,000 ล้านบาท มนุษย์ 2 คนนี่ เหมือนไม่ได้ประกันสูงมาก เมื่อเทียบกับ เมสซี ที่ทำวงเงินประกันขาไว้ที่ 28,000 ล้านบาท เมสซีนั้นเป็นนักเตะที่ใช้การเล่นแบบที่เรียกว่า สเต็ปเท้า คือใช้ Step ของเท้าหลอกล่อให้คู่ต่อสู้งง ความที่เขาตัวเล็ก การเล่นในพื้นที่สนามแคบๆ เล็กๆ จึงไม่เป็นปัญหา ขาของเมสซีไม่ได้เหนือกว่าคนอื่นๆ แต่มันมีมูลค่าที่มากทันทีถ้าเป็นอะไรเกี่ยวกับขา

แต่ไม่ใช่ใครที่ทำประกันขา แล้วจะไปมีกิจกรรมไลฟ์สไตล์อะไรก็ได้ ในสัญญากรมธรรม์ประกันอะไรพวกนี้ เขามีสัญญาบางข้อเขียนไว้ชัดเจนว่า คุณต้องมีการดูแลตัวเองในระดับหนึ่ง ไม่ใช่ทำประกันแล้วไปเล่นบันจี้จัมป์ หรือปีนเขา ขี่บิ๊กไบค์สนุกสนาน

การทำประกันนี้ เป็นคนละอย่างกับการเซ็นลิขสิทธิ์ภาพลักษณ์นะครับ เพราะภาพลักษณ์ไม่ใช่ ‘อวัยวะ’ ต้องแยกให้ถูก ฉะนั้น การที่ไนกี้เซ็นลิขสิทธิ์ Image ของโรนัลโด้ไว้ตลอดชีวิต ที่ว่ากันว่า 50,000 ล้านบาท ห้ามยุ่งกับทุกแบรนด์

มันไม่เกี่ยวกับแข้งขาของเขา

การประกันอวัยวะของนักกีฬา เพิ่งมาถูกมองเห็นความสำคัญในยุคใหม่ เพราะมันเกี่ยวพันและเกี่ยวข้องกับสินค้า แบรนด์ และค่าตัวของนักกีฬาที่สโมสร ต้นสังกัด เซ็นกันระยะยาวกับตัวนักเตะ…เนื่องจากในสัญญาที่พันพัวนัวเนียรอบตัวนั้น มีดีเทลเรื่องกิจกรรมนอกสนามที่นักเตะต้องทำตามเอกสารที่จดไว้ ยกตัวอย่างเช่น นักเตะคนหนึ่งต้องเดินทางไปต่างประเทศ เพื่อทำกิจกรรมทางสังคมให้สโมสร เนื่องจากสโมสรก็ไปเซ็นสัญญาไว้กับแบรนด์กีฬาว่า 

ในการเป็น ‘พันธมิตร’ กันนั้น สโมสรต้องส่ง ‘นักกีฬา’ คนไหน เดินทางไปร่วมกิจกรรมกี่ครั้งๆ

ประกันจึงซ้อนประกันกันไปหลายๆ ชั้น แต่สิ่งที่รับประกันได้ดีที่สุดก็คือ การไม่ทำอะไรสุ่มเสี่ยงขา คือประกันที่สมบูรณ์ที่สุด

ขาอ่อนผู้หญิงถูกมองบ่อยๆ แต่เป็นขาผู้ชาย ที่แพงกว่า 555


AUTHOR :

นันทขว้าง สิรสุนทร
นันทขว้าง สิรสุนทร
‘เกี๊ยง-นันทขว้าง สิรสุนทร’ เป็นทั้งนักเขียนและคอลัมนิสต์ชื่อดังของเมืองไทย นอกจากทุกคนรู้จักเขาในฐานะกูรูวงการลูกหนัง Rabbit Today ยังเลิฟในมุมมองคนเมืองของเกี๊ยงด้วย ติดตามผลงานของเขาได้ในคอลัมน์สุขภาพและกีฬา

Advertising