ชีวิตและการงาน

ชีวิตนี้ ยอมตาย ในไลน์บุฟเฟต์

Published 20 ม.ค. 2019

By ชัช-ชะ-นีย์

Buffer-and-employee-smart-living-Rabbit-Today-banner

ผ่านปีใหม่เข้ามาได้ไม่นาน เห็นชัดได้เลยค่ะว่า ทุกคนในออฟฟิศยังไม่ฟินกับการเฉลิมฉลอง บางคน อย่างน้องเควิน เก้งน้อยประจำออฟฟิศที่ชอบอ้างว่าตัวเองเรียนจบจากเมืองนอกมา ยังแอบเต้น “เพลง อุ๊ยๆๆๆ ครางชื่ออ้ายแหน่” อยู่ในคอก แต่พอนางรู้ว่านีย์แอบเห็น นางรีบเปลี่ยนเพลงเป็นอารีอาน่า กรานเด แทบไม่ทัน 

ส่วนผู้ชายบางคนก็ยังหลอกเมียที่บ้านอยู่เลยว่า ต้องกลับดึกไปฉลองปีใหม่กับทีมนั้นทีมนี้ แต่ที่ร้ายที่สุดคือ บางคนก็เอาของขวัญที่จับสลากมาได้จากปาร์ตี้อื่น ไปใช้วนจับต่อในงานที่จัดหลังๆ แต่เวรกรรมตามทันและฟ้ายังมีตา นางเลยจับโดนของขวัญที่น่ากลัวที่สุดในรอบปีไปค่ะ นั่นก็คือ คุกกี้กล่องสังกะสี กลมๆ สีแดงๆ ที่คนทั้งออฟฟิศไม่อยากได้ สม! 

แต่ออฟฟิศนีย์นี่สิคะ มันน่าแปลกที่ไม่ยอมจัดงานปีใหม่ฉลองกันตั้งแต่ก่อนปิดปี แต่ชอบเก็บงานฉลองเอาไว้จนข้ามปีมาแล้วค่อยจัด นีย์เลยคิดว่า ถ้าจัดเมื่อไร นีย์จะกินให้จุกเลยค่ะ ให้สมกับการรอคอย 
และแล้ว ฝันก็เป็นจริงค่ะ

บอสลุกขึ้นมาประกาศกร้าว “ทุกคนครับ เดี๋ยวพวกเราฉลองปีใหม่ด้วยกันทั้งบริษัทนะครับ วีกหน้าพบกัน ผมขอเลี้ยง International Buffet ที่โรงแรมหรู ข้างๆ ออฟฟิศเรานะครับ เพื่อตอบแทนที่ทุกคนทำงานอย่างตั้งใจมาตลอดทั้งปี และในงานนี้ ผมจะขอประกาศเรื่องโบนัสประจำปี ที่จะจ่ายในเดือนมกราคมไปเลยนะครับ...คุณนีย์ครับ ผมรบกวนคุณนีย์ออกอีเมลแจ้งทุกคนด้วย และจองสถานที่นะครับ”

“ได้เลยค่ะบอส” นีย์ดีใจมากค่ะ เพราะปีที่แล้ว ด้วยผลประกอบการของบริษัทที่ดิ่งเหว พวกเราเลยได้กินหมูกระทะข้างคลองประปา เพื่อฉลองปีใหม่กันทั้งบริษัท นีย์ได้กินหมูกระทะราคา 199 ย่อมเยา แบบฟรีๆ ก็จริง ทว่าทางร้านก็น่ารัก มีบริการเสริมพิเศษ ให้หมาจรจัดเดินมาเลียขาให้ฟรี เพื่อรักษาแผลยุงกัดด้วย 

แต่ปีนั้น ด้วยความที่นีย์นั่งนานมากเพราะอยากกินจนกว่าจะครบเวลา นีย์โดนยุงลายที่อยู่แถวคลองกัดจนเป็นไข้เลือดออก โดนค่าหมอไป 4,000 กว่าบาท นับเป็นค่าหมูกระทะที่แพงที่สุดในโลกและในชีวิตนีย์จริงๆ 

แต่ปีนี้ ไหนๆ เราได้กินหรู กินบุฟเฟต์ นีย์มั่นใจว่ามันหมายถึงหลายๆ อย่าง อย่างเช่น บริษัทเรากำไรดีกว่าปีที่แล้ว และครั้งนี้ นีย์จะต้องขอกำลังเสริมจาก น้องจ๋า รุ่นน้องเลขาผู้เชี่ยวชาญด้านการกินบุฟเฟต์มาช่วยกันวางแผน เพื่อที่ว่า เราจะได้กินกันอย่างเต็มที่ อ้อ เดี๋ยวชวนพี่อ้วน (ไจโกะ) ผู้จัดการ Health and Safety คนใหม่มาวางแผนด้วยดีกว่า จะได้คุยถูกคอกัน

และแล้ว นีย์ จ๋า และพี่อ้วน ก็มาตามนัดค่ะ นีย์เลยเริ่ม...

“น้องจ๋าคะ ไหนๆ น้องจ๋าก็เก่งเรื่องกิน พี่อยากได้คำแนะนำจากน้อง และพี่อ้วน เพื่อที่เราจะได้ตักตวงความสุขจากบริษัท จนคุ้มเงินบริษัทจ่ายค่ะ”

“ง่ายมากค่ะพี่ๆ นี่คือเคล็ดลับของจ๋า และครอบครัว ซึ่งจ๋ายืนยันได้เลยนะคะ ว่าทำตามจ๋า รับรอง พี่ๆ จะอิ่มไปจนชาติหน้าเลยค่ะ ขนาดเราตายกลายเป็นเปรต เราก็ไม่ต้องไปเดินร้องวี้ดๆๆ ขออาหาร เพราะเราจะอิ่มมากพอตั้งแต่วันนี้ และที่จ๋ากล้ายืนยัน ก็เพราะครอบครัวจ๋าทุกคนทำตามเคล็ดลับประจำตระกูลนี้ และตอนนี้ทุกคนเป็นเบาหวาน และไขมันอุดตันหมดเลยค่ะ ดังนั้น พี่ๆ มั่นใจในความคุ้มได้นะคะ...อิ่มจนจุก คือ ความสุขของเรา”  

“น้องจ๋าคะ ตัวพี่ไจโกะเอง ก็อ้วนมากพอแล้วนะคะ มันยังไปต่อได้อีกหรอคะ” พี่อ้วน ไจโกะสงสัย

“อ้าวนี่ พี่อ้วน ยอมรับว่า ชื่อ ไจโกะ แล้วหรอคะ เห็นตอนแรกพี่มักจะโกรธเวลาคนเรียก” 

“น้องนีย์เขาเรียกพี่บ่อยมาก จนพี่ก็คิดว่าตัวเองเหมือนจริงๆ ละค่ะ...อะกลับมาเรื่องกินต่อ คนร่างอวบระยะก่อนร่างระเบิด อย่างพี่ สามารถไปต่ออีก Level ได้หรอคะ”

จังหวะนี้ คนเรียนสูงอย่างนีย์ ต้องขอเสริม

“ได้สิคะพี่ไจโกะ พี่ต้องเชื่อในศักยภาพของตัวเองสิคะว่า...ถ้าเราเคยเชื่อว่าเราอ้วนแล้ว..เราก็ยังอ้วนต่อได้อีก และถ้าเราอ้วนมากๆๆๆ แล้ว เราก็ยังสามารถอ้วนมากๆๆๆๆๆๆ ได้อีก ลองคิดดูสิคะพี่ ตอนพี่แรกเกิดเป็นทารกพี่หนักเท่าไร อย่างดีก็ 3-4 กิโล แล้วตอนนี้พี่น้ำหนักเท่าไรคะ 100 กิโล พี่มาไกลเกือบ 25 เท่า ดังนั้น ชีวิตเรายังไปต่อได้อีกค่ะ ไปต่ออีกสัก 25 เท่ามันจะเป็นไรไป” 

“นั่นแปลว่า พี่จะหนัก 25 เท่า X 100 กิโล คือ 2,500 กิโล คือ พี่หนักกว่าฮิปโปบางตัวอีกนะคะ”

“ใช่ค่ะ แต่ก็ยังถือว่า พี่เป็นฮิปโปที่ผอมนะคะ เพราะตัวอวบๆ จริงๆ นางไปได้ถึง 4 ตัน พี่ยังไปต่อได้อีกมากค่ะ และพอเราไปสุดของเลเวลฮิปโป เราต้องยกมาตรฐานต่อไป คือ ช้างพังค่ะ”

“ทำไมต้องช้างพังอะคะ”

“อ้าว ก็เราเป็นผู้หญิง เราก็ต้องเป็นช้างเพศเมีย และอีกอย่าง เราต้องไม่นับรวมน้ำหนักงา แบบช้างพลายค่ะ มันจะทำให้เราน้ำหนักเกิน เพราะตัวเราไม่ได้มีงา”

“จริงๆ มันไม่น่าจะต้องเทียบน้ำหนักตัวคนกับช้าง หรือฮิปโปตั้งแต่ต้นหรือเปล่านะคะ ฟังแล้วพี่อยากย้ายบ้านไปอยู่ในสวนสัตว์เลย แต่พี่ก็คิดว่าน้องนีย์ต้องไม่ได้เรียนสายวิทย์มาแน่นอน เลยไม่โกรธลอจิกงงๆ ของน้อง แต่เอาเถอะค่ะ อย่างน้อยพี่ก็สบายใจละค่ะ ที่น้ำหนักตัวยังเบากว่าสัตว์ขนาดใหญ่ ว่าแต่ ไหนค่ะ แผนของน้องจ๋าคือยังไง” พี่ไจโกะเริ่มอยากทราบจริงจัง

“คืออย่างงี้ค่ะ...”

ว้าย บอสมา วงแตกสิคะ เดี๋ยวมานัดประชุมกันใหม่รอบหน้าค่ะ...อารมณ์เสีย!



Advertising