ชีวิตและการงาน

ศิโรราบต่อโลกบ้าง

Published 28 ม.ค. 2019

By คำ ผกา

Control-Freak-smart-living-Rabbit-Today-banner

ถ้าให้ฉันตอบตัวเองว่า ฉันเป็นคนอย่างไร ฉันเชื่อว่า ตัวเองเป็นคนขี้เกียจ ชอบนั่งมองเพดาน หายใจทิ้ง ชอบนั่งดูแสงแดดเคลื่อนตัวไปยังที่ต่างๆ ในบ้านหรือในห้อง อยากนั่งมองดูสวน จัดสวน อยากทำอะไรช้าๆ ไม่ชอบไปไหน ไม่ชอบเดินทาง ไม่ชอบความเร่งรีบ กล่าวโดยรวม ฉันคิดว่าฉันเป็นคนค่อนข้างเฉื่อยชา และไม่เคร่งเครียดกับอะไรมากนัก

แต่คนที่รู้จักฉันพอสมควรพากันส่ายหน้า แล้วบอกว่ามันไม่จริงเลย พวกเขาบอกว่าฉันไม่รู้ตัวว่าฉันเป็น Control Freak แล้ว Control Freak มันเป็นอย่างไร

มันคือคนพยายามที่จะ ‘กำกับ’ ทุกสิ่งอย่างรอบตัว ให้เป็นในทิศทางที่ตัวเองเห็นว่าถูกต้องเหมาะสม และมีความว้าวุ่น ถ้าสัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่เริ่มจะอยู่นอกเหนือการควบคุม กลุ่มคนที่ต้องการเห็นทุกอย่างเป็นไปตามที่ตนเอง ‘กำกับ’ เอาไว้ตลอดเวลา มีแนวโน้มที่จะเป็นคนใช้อำนาจบังคับขืนใจผู้อื่นโดยไม่รู้ตัว เรียกได้ว่าหากไม่ระมัดระวังสามารถกลายเป็นเผด็จการได้ง่ายๆ เลย

และในเมื่อฉันควบคุมหรือกำกับสิ่งมีชีวิตไม่ได้ (แต่มีแนวโน้มจะพยายามทำเสมอ) ฉันจึงมักไประบายออกด้วยการพยายามจัดระเบียบของในตู้เย็น จัดบ้าน จัดตู้เสื้อผ้า จัดของในครัว ให้ทุกอย่างอยู่ในที่ทางที่ฉันเห็นว่าเหมาะสม และโดยไม่ถามคนอื่นด้วยว่า ไอ้ที่ฉันเห็นว่าเหมาะสมนั้นคนอื่นเขาเห็นตามหรือเปล่า เนื่องจากฉันก็มีแนวโน้มที่จะเชื่อว่า - ฉันรู้ดีกว่า, ฉันชำนาญกว่า, ฉันมีประสบการณ์เรื่องนี้มากกว่า ฯลฯ ดังนั้นโปรดเชื่อฉันเถอะ 

พินิจตามที่เขาวิจารณ์เอาไว้ ฉันก็เห็นว่ามีส่วนจริงอยู่ไม่น้อย ยังแอบจินตนาการว่า ถ้าฉันมีลูก ฉันต้องเป็นแม่ที่ประสาทป่วงมาก เพราะมีแนวโน้มอยากจะปั้น อยากจะควบคุม อยากจะกำกับ และคิดแทนลูก และเชื่อว่าตัวเองต้องคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ได้ดีกว่า ได้ทะลุปรุโปร่งกว่าลูกแน่นอน 

ซับซ้อนไปกว่านั้นก็คือ ฉันจะไม่ยอมรับด้วยว่าฉันเป็นแม่แบบนั้น แต่จะบอกโลกทั้งใบว่า ฉันเป็นแม่ที่แสนเสรีนิยม ให้อิสระกับลูก ดังนั้น จึงมีแนวโน้มอีกจะบอกลูกว่า “อยากทำอะไรก็ทำ แต่แม่คิดว่า ทำแบบนี้จะดีที่สุด” - นั่นแปลว่าฉันจะใช้เวลาและพลังงานเยอะมากไปกับการคิด และวางแผนให้ลูกเป็นอย่างที่ฉันอยากให้เป็น โดยแนบเนียนราวกับว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ลูกเลือกด้วยตนเอง 

และหายนะอันน่าพรั่นพรึงคือ เมื่อลูกไม่เป็นอย่างที่อยาก หรือเสียผู้เสียคนไป มนุษย์ Control Freak อย่างฉันอาจจะเป็นบ้าไปเลย ไม่ใช่บ้าเพราะรักลูก แต่บ้าเพราะยอมรับความล้มเหลวของตนเองไม่ได้

ใช่, ฉันก็เพิ่งตระหนักว่า ฉันไม่ใช่คนง่ายๆ สบายๆ แสนเสรีอย่างที่ตัวเองคิดเอาเอง แต่ฉันเป็นคนที่มีแนวโน้มจะ ‘จัดระเบียบ’ ชีวิตตัวเองมากเกินไปอย่างไม่รู้ตัว และหลายๆ เรื่องมันไม่จำเป็น - ซึ่งถึงตรงนี้ ผู้ที่กำลังอ่านคอลัมน์นี้อยู่ ลองเช็กไปพร้อมๆ กับฉัน ว่าเรามีความ ‘เยอะ’ โดยไม่จำเป็นอยู่กับตัวหรือเปล่า เช่น

  • เตรียมหากุญแจบ้านในกระเป๋ามาถือไว้ในมือ ในระยะเกือบ 1 กม. ก่อนถึงบ้าน
  • นั่งแท็กซี่แล้วใกล้ๆ จะถึง จะขมวดคิ้ว คิดวางแผน คำนวณค่ารถไว้ล่วงหน้า จากนั้นพยายามจะจัดการให้มีค่ารถโดยไม่ต้องทอน หรือให้ทอนเงินได้โดยสะดวกที่สุด และหากไม่เป็นดังนั้นก็จะคิดต่อไปเรื่อยๆ ว่า ครั้งหน้าต้องเตรียมตัวอย่างไรจึงจะเพอร์เฟ็กต์
  • คิดเมนูอาหารแต่ละมื้อจากของที่มีในตู้เย็น ฟังดูดี แต่หลายครั้งแทนที่จะคิดว่า ตัวเองอยากกินอะไร หรือกินอะไรจะอร่อย กลับคิดบนฐานของประสิทธิภาพในการจัดตู้เย็น เช่น การกินสิ่งนั้น สิ่งนี้ จะทำให้มีพื้นที่เหลือในตู้เย็นในแบบที่มันสวยขึ้น!

นี่เป็นตัวอย่างเบาะๆ ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กๆ แต่คิดดูว่า ถ้าเป็นเรื่องใหญ่กว่านี้ฉันจะ Freak โดยไม่รู้ตัวขนาดไหน แต่หลายคนอาจจะบอกว่า มันไม่น่าสร้างปัญหาอะไร แต่สิ่งที่ฉันสัมผัสได้จากตัวเองคือสภาพขมึงตึงแน่นไปหมดในเนื้อในตัว
  ทั้งที่แค่เราผ่อนปรนสิ่งเหล่านี้ลงสักนิดเดียว รู้จักที่จะ Surrender หรือ ‘ไหล’ ไปกับสถานการณ์บ้าง แทนที่จะแข็งขืนและพยายามจะ ‘ควบคุม’ มันตลอดเวลา สภาพจิตใจของเราน่าจะผ่อนคลาย ไม่ใช่น่าจะผ่อนคลาย แต่ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะต้องเกร็ง ตึงตัว อยู่ในสภาพพร้อมรับตลอดเวลาแบบนั้น

สภาพที่เกร็งตึงพร้อมออกรบ ทำให้เราเครียดและเหนื่อยล้าโดยไม่จำเป็น และยังทำให้เครียดอย่างไม่มีสาเหตุ และท้ายที่สุดฉันก็พบว่า ในหลายกรณี ฉันไม่รู้ว่า คนเราควรจะผ่อนคลายอย่างไร หลายๆ คนใช้คำว่าเราต้อง ‘เมตตา’ ตัวเองให้มากขึ้น ส่วนฉันที่ยัง Freak อยู่ก็ได้แต่พยายามเตือนตัวเองว่า โปรดศิโรราบต่อโลกบ้าง 

กระนั้นก็ยากเหลือเกิน


AUTHOR :

คำ ผกา
คำ ผกา
นามปากกาปลายแหลมคมของ ลักขณา ปันวิชัย สตรีเชียงใหม่ที่มีผลงานทรงพลังในสื่อทุกแพลตฟอร์ม โดดเด่นด้วยผลงานเชิงวิพากษ์วิจารณ์สังคมในหลากหลายมิติ Rabbit Today จึงชักชวนให้มาร่วมชงความคิดเรื่องชีวิตอันหลากหลาย ติดตามเธอได้ในคอลัมน์ชีวิตและการงาน

Advertising