ชีวิตและการงาน

คนเราต่างมีความยากเป็นของตัวเอง

Published 9 มิ.ย. 2019

By คำ ผกา

difficulty-banner

เขียน Smart Living ใน Rabbit Today มาเกินปี เขียนไปเรื่อยๆ ชักเกิดความรู้สึกผิดกับตัวเอง เพราะตั้งใจจะเขียนเรื่องการอยู่ให้เป็น อยู่ให้ฉลาด อยู่ให้รอด อยู่ให้สวย อยู่ให้รวย อยู่ให้แพง บลาห์ บลาห์ บลาห์ แต่เขียนไปเรื่อยๆ เริ่มถามตัวเองว่า เอ๊ะ ตัวเธอนี่ไม่มีด้านที่ล้มเหลว ด้านลบกับตัวเองบ้างเลยหรือ จัดบ้านก็ดี ใช้ชีวิตก็ฉลาด งานก็รอด คนเราอะไรมันจะดีขนาดนั้น

ดังนั้น ต้องรีบตะโกนออกมาดังๆ เลยว่า โน้ววววววววววว-แต่เพราะเราเขียนงานเพื่อให้คนมีแรงบันดาลใจ อยากทำให้หล่อให้สวยขึ้น หรือทำอาหารให้ตัวเองสุขภาพดีขึ้นในแบบที่ฉันเองคิดว่าไม่ยุ่งยาก ไม่สิ้นเปลือง เข้าถึงได้ เป็นไปได้ ไม่เพ้อฝันเกินไป เลยเลือกแต่ด้านดีๆ มาเขียน ทั้งที่ในชีวิตจริงยังมีด้านที่ทุลักทุเล ฝ่าฟัน ฝึกฝน ข่มใจ ล้มเหลวอีกเยอะมาก

เร็วๆ นี้ก็เพิ่งเจอเรื่องท้อใจที่อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับคนอื่น

เรื่องมีอยู่ว่า ตัดสินใจไปเรียนโยคะที่อินเดียเป็นเวลาเกือบ 20 วัน ที่เมืองดาลัมซาล่า และไม่ควรต้องมีอะไรกังวลใจเลย เพราะไปกับหมู่คณะ แลดูเป็นกรุปทัวร์เล็กๆ เพื่อนที่จัดก็สนิทกันมาก และเรารู้ว่าเขาจะดูแลเราได้ดีอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง และในฐานะที่เป็นมนุษย์ที่อยากทำอะไรให้เรียบร้อยล่วงหน้า ฉันจึงต้องการจัดกระเป๋าเดินทางสำหรับไปอินเดียให้ลุล่วง จัดให้เรียบร้อยก่อนเดินทางได้สัก 2 อาทิตย์ ยิ่งดี

เนื่องจากโรงเรียนโยคะอยู่บนเขา กระเป๋าที่ต้องใช้คือ Backpack ดังนั้น ภารกิจแรกของฉันคือไปหาซื้อ Backpack พอขึ้นไปดูแผนกแบ็กแพ็กเท่านั้นแหละ เกิดความแพนิก พารานอยด์ เหมือนหลุดไปในโลกที่ไม่รู้จัก ทำไมกระเป๋าเหล่านี้มันดู แมน แม้น แมน  ทำไมมันจะต้องดูลุยป่าลุยฝน ทำไมมีกลไกอันซับซ้อน ดูเป็นอุปกรณ์วิทยาศาสตร์มากกว่าจะเป็นกระเป๋า มีฟังก์ชั่นอะไรแปลกๆ 

คนเราต่างมีความยากเป็นของตัวเอง,Rabbit Today

เนื่องจากฉันเป็นมนุษย์บ้านนอกที่แท้จริง นอกจากจะไม่ค่อยอินกับการเที่ยวและการเดินทางแล้ว ยังไม่เคยอินกับการเที่ยวกึ่งผจญภัย ไม่อินกับการแบกเป้ - เอางี้ - เกิดมาไม่เคยซื้อเป้มาใช้เลย รู้สึกว่ากระเป๋าใดๆ ที่มาในรูปของเป้ เป็นกระเป๋าที่ไม่สวยที่สุด ดูเนิร์ด ดูเป็นมนุษย์ที่เน้นหน้าที่ใช้สอยมากกว่าความงาม ดูเป็นผู้หญิงขาลุย ดูเป็นผู้หญิงนักผจยภัย หรือไม่ก็ดูเป็นป้าๆ ดูเป็นฝรั่งนักเดินทาง

แต่การไปดาลัมซาล่านี้ การจะเอากระเป๋าลากไปคงไม่ ‘สวย’ ด้วยประการทั้งปวง เพราะการลากกระเป๋ามันต้องดูตลก ดูเฉิ่ม ดูผิดที่ผิดทาง และที่สำคัญมักลากไม่ได้ ถ้าจะใช้เสลี่ยงคานหาม เอาลูกหาบแบกกระเป๋าให้ก็ยิ่งดูแย่ คุณเป็นนายชายทุ่ง โนเก๋โนคูลแน่นอน

เพราะฉะนั้นฉันต้องสูดลมหายใจเข้าปอดไปลึกๆ แล้วหลับหูหลับตาจิ้มอีกระเป๋าแบ็กแพ็กมา 1 ใบ เลือกที่ลดราคา 40% สีดำ เรียบๆ ไว้ก่อน  พร้อมกับท้อใจว่า ใบแค่นี้จะขนอะไรไปได้สักกี่น้ำ แต่ก็นั่นแหละไปฝึกโยคะ ไม่ได้ไปแฟชั่นวีก ชุดโยคะก็ใส่ซ้ำๆ สลับซักไปเรื่อยๆ แม้เราจะหมายใจลึกๆ ว่า ต้องถ่ายรูปออกมาแล้วไม่แพ้แฟชั่นวีก

เลือกกระเป๋าใหญ่แล้ว กระเป๋าที่จะสะพายล่ะ ปกติสะพายกระเป๋า Tote ใบใหญ่ ใส่ของได้เยอะ แต่ Tote หญิงๆ ที่มีอยู่ย่อมไม่อาจจะคุยกับเจ้าแบ็กแพ็ก แบบ Eat Pray Love นี้เลย - กรี๊ด -  ทำไงดี นึกถึงตัวเองใช้กระเป๋าคาดเอวงี้หรือ - ไม่นะ ไม่เด็ดขาด - ต่อให้เป็นสไตล์สะพายจั๊กกะแร้แบรนด์เนมต่างๆ ที่เขากำลังฮิตกันแบบสปอร์ตๆ หน่อยก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี มันไม่ใช่เรา!

แล้วก็เดินไปชนกับเคาน์เตอร์กระเป๋า Pacsafe เกิดมาไม่เคยได้ยิน ไม่เคยสนใจ แต่สะดุดที่ดีไซน์ก่อน

คนเราต่างมีความยากเป็นของตัวเอง,Rabbit Today

เจอกระเป๋าทรงที่ไม่แมนเว่อร์ ไม่ผจญภัยเว่อร์ มีความเป็นผู้หญิงที่สมเหตุสมผล ไม่ดูป้า สะพายข้างได้ สะพายเฉียงไหล่ได้ สีสวย ซิปสวย เนี้ยบไปทุกกระเบียดนิ้ว กระชับ กะทัดรัด แต่จุของที่จำเป็นได้หมดคือกระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์ และอุปกรณ์พาสปอร์ต เอกสารสำคัญ และความรู้ใหม่สำหรับมนุษย์ไม่สนใจสินค้าที่เน้น Function คือเพิ่งรู้ว่าเขาออกแบบมาป้องกันการถูกสแกนข้อมูลพาสปอร์ต บัตรเครดิต ป้องกันการถูกกรีดกระเป๋า

โอ๊ย เพิ่งรู้จักสิ่งนี้ นี่ฉันไปอยู่ไหนมา แถมราคายังเป็นมิตร (จากนั้นก็คิดในใจว่า เออ...ที่เราซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม ราคาเป็นแสนๆ นี่ดูกระจอกไปเลย ฮ่าๆๆ)

คราวนี้ค่อยหายนอยด์ ได้กระเป๋า (เป้) เดินทาง ได้กระเป๋าที่บรรจุสรรพสิ่งของมนุษย์ที่มีความพารานอยด์เป็นเจ้าเรือน นั่นคือ ฉันเป็นคนที่กลัวเรื่องกระเป๋าหาย โทรศัพท์หาย กลัวลืมของ กลัวการหายหกตกหล่นอย่างเกินกว่าเหตุ ดังนั้น เพื่อไม่ให้สติแตก ฉันต้องการ ‘ภาชนะ’ หรือกระเป๋าที่บรรจุสิ่งละอันพันละน้อยได้อย่างเป็นระเบียบ ไม่เลอะเทอะ เปิดไปต้องมองเห็นว่ามีอะไรอยู่ในกระเป๋า และหากมันอยู่อย่างเรียบร้อย ไม่แตกแถว ก็จะสบายใจมาก

มาถึงบ้านก็จัดกระเป๋าโดยพลัน สิ่งที่จัดได้เลยคือ อุปกรณ์อาบน้ำ ล้างหน้า สกินแคร์ เครื่องประทินผิว อันเป็นสิ่งรุงรัง จุกจิก ฉันแก้ปัญหาโดยมีกระเป๋าเครื่องสำอาง-อาบน้ำที่จัดเซ็ตเดินทางไว้เลย อัปเดตทุก 2 เดือน ในลักษณะเตรียมพร้อม เดินทางเมื่อไหร่ จับใส่กระเป๋าได้เลย

ชุดโยคะ 3 ชุด ถุงเท้า 6 คู่ ชุดชั้นใน เสื้อกันหนาว ชุดนอน ผ้าพันคอไว้เป็นพร็อป ผ้าเช็ดตัว แค่นี้ก็น่าจะพอ ที่เหลือไปหาเอาข้างหน้า!? อ้อ กางเกงยีนส์แบบเลกกิ้ง 2 ตัว พอมั้ง

อยู่เป็นของฉันครานี้เป็นการอยู่ไม่เป็น ทำตัวไม่ถูก ลุ้นว่าเราจะโอเคไหม เสื้อผ้าที่เตรียมไปถูกต้องหรือเปล่า - โอย นี่ความสนุก ความสบาย ความชิลล์ที่มีติดตัวอยู่เป็นประจำไม่รู้มันหมายไปไหนหมด

บางวินาที ถึงกับคิดจะเททริปกันเลยทีเดียว

คนเรามีความยากเป็นของตัวเอง มาลุ้นกันเถอะว่าทริปแรกที่ฉันจะสะพายเป้เที่ยวนั้นจะเป็นอย่างไร



Advertising