ชีวิตและการงาน

สื่อสารในออฟฟิศ...เอาที่สบายใจ (ตอน 1)

Published 24 ก.ค. 2018

By ชัช-ชะ-นีย์

Office-Conversation-smart-living-Rabbit-Today-banner

ใครเคยอ่านข้อความต่างๆ จากเพื่อนร่วมงานในออฟฟิศแล้วกำหมัดไหมคะ ยอมรับมาเถอะค่ะ เคยกันทั้งนั้นแหละ 

แค่อาจจะด้วยสาเหตุที่ต่างกันไป เช่น เปิดไลน์กลุ่มมาแล้ว มี 200 กว่าข้อความที่คุยเรื่องงานกันโครมๆ แล้วบอกว่าด่วนมาก เปิดเมลมาแล้วพบว่ามี 800 กว่าเมลที่มาใหม่ และต้องมานั่งลบอีเมลที่ร้ายกว่า Junk เพราะมันคือการโต้ตอบกันไป-มาแบบ Reply all ของกลุ่มคนที่นั่งอยู่ห่างกันไม่เกิน 10 เมตร หรือเดินขึ้น-ลงไปเดิน 3 ชั้น หรือ...ลืมไปว่าที่โต๊ะมีโทรศัพท์

แต่มันก็จริงแหละค่ะ ที่ยังไงท้ายที่สุดแล้ว ในออฟฟิศของเราทุกคนจะต้องมีการสื่อสารกัน เพราะไม่งั้นงานก็คงจะไม่เดิน และเรื่องที่เราจะเอาแคปหน้าจออีเมลเอามาเมาธ์แบบส่งต่อกันในกลุ่มไลน์ก็จะไม่มี ใช่ไหมคะ 

แต่เคยสังเกตไหมคะ ว่าหลังๆ มันชักหนักข้อขึ้นทุกวัน มันมาทุกทิศทาง มาจิกจี้ ที่สำคัญนะคะ มันไม่ใช่แค่มามาก มันมาแปลกๆ ด้วยค่ะ นีย์ว่าทุกคนพอนึกออก

ช่องทางที่พวกเราโดนจิก โดนล่ากันอยู่ทุกวันนี้ มันมีอยู่ไม่กี่ทางหรอกนะคะ อ่ะ เริ่มบ่นได้

สื่อสารในออฟฟิศ...เอาที่สบายใจ (ตอน 1),ชีวิตและการงาน,Rabbit Today

อีเมล 

อันนี้น่าจะคุ้นเคย และเบสิกสุด เพราะเดี๋ยวนี้ใครก็ใช้อีเมลเนอะ จะมามัว ‘แทงหนังสือ’ กันอยู่มันคงไม่ใช่แล้วมังคะ แต่แม้รูปแบบจะเปลี่ยนไปเป็นดิจิทัลขนาดไหน ไม่วายที่จะมีคนจำพวกแปลกๆ ที่พากเพียรสร้างความน่าลำไยในการสื่อสารอย่างต่อเนื่อง ซึ่งนีย์ยอมรับเลยค่ะว่า ‘เกลียดค่ะ’ และนีย์เชื่อว่า คุณก็เกลียด หรือไม่ก็กำลังจะเกลียดตามนีย์แน่ๆ หลังจากที่ได้อ่านความในใจของนีย์ 

พวกแรกที่น่าลำไย คือ พวกที่ตั้งค่าการรับส่งอีเมลแบบ คอยดักจับว่า เราอ่านอีเมลที่นางส่งมาหรือยัง เพราะถ้าอ่านแล้ว นางจะแล่นมาบุกตีเราต่อ ด้วยการอ้างต่างๆ นานา หรือเอามาเป็นหลักฐานทำร้ายเราในภายหลัง “ก็เห็นคุณนีย์เปิดอ่านอีเมลแล้วนี่คะ” อ๋อ จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม อ่ะ ด๊าย…ยยย อินเน่! (อินเน่ คือ การออกเสียงคำว่า อีนี่ แบบน่ารักๆ ลองออกเสียงตามนะคะ สะใจดี) 

แรกๆ นีย์ก็ตกหลุมพรางพวกนางนะคะ หลังๆ พอนีย์รู้ว่าอ้ายอีคนไหนชอบทำแบบนี้ นีย์จะเก็บอีเมลของนางไว้อ่านหลังสุดก่อนกลับบ้านค่ะ นีย์จะไม่เปิดจนกว่านางจะขาดใจตาย ยิ่งนางพยายามตั้งหัวเรื่องบอกว่า ด่วน หรือ สำคัญมาก นีย์ก็จะยิ่งไม่อ่าน เพราะมันเหมือนนีย์ได้เอาคืน ดัดหลัง ด้วยการเอาถุงพลาสติกคลุมหัวพวกนางแล้วมัด ให้พวกนางหายใจไม่ออกดิ้นตาย 

คนอะไรจะมาคอยจับผิดกันแม้กระทั่งการอ่านอีเมล อ่านปากนีย์นะคะ นีย์-ไม่-ชอบ! เชื่อเถอะค่ะ คนพวกนี้แหละ คือคนที่ชอบเช็คมือถือสามีตัวเองตอนสามีหลับ หรือไม่พวกนางต้องมีปมวัยเด็กแน่ๆ

ประเภทถัดมา คือ พวกพยายาม CC เจ้านายของอีกฝ่ายเสมอๆ เพราะต้องการตามงาน อ่ะ ด๊าย…ยยย อินเน่!

มันเป็นอะไรกันมากมายหรือคะ นีย์ไม่เข้าใจ จะต้องมาสร้างความกลัว ความเกร็งอะไรกันตั้งแต่เริ่มต้น ถ้านีย์เป็นพวกส่งงานเลท ก็ว่าไปอย่าง (เอ หรือใช่นะ ไม่ค่ะ คนอย่างนีย์ นีย์ส่งงานตรงเวลา แค่คุณภาพอาจจะย่อมเยาไปบ้าง) คนพวกนี้นะคะ นีย์อยากจะถามว่า ใช้ชีวิตขึ้นโรงขึ้นศาลบ่อยมากหรือไงคะ ถึงได้ต้องการพยานรู้เห็นอะไรมากมายขนาดนั้น 

ถ้าจะ CC อ่ะ ได้ แต่ไม่ใช่เพื่อมาบีบคอกัน แหม่ คนที่เขา Cool จริง เขาไม่มาทำแบบนี้หรอกค่ะ เอะอะทำพร่ำเพรื่ออย่างกับคนเพิ่งเล่นอีเมลเป็น ตอนสมัยที่ยังเป็นระบบจดหมายนี่คงซีร็อกส์เอกสารร่อนแจกบอกคนทั้งออฟฟิศเลยมั้ง นี่ ยังไม่อยากลามไปถึงพวก BCC หรือ Blind CC นะคะ ถ้าคนมันแน่จริง มันไม่ต้อง BCC ค่ะ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

ยังมีอีกค่ะ หลายคนคงนึกออกใช่ไหมคะ เวลาที่เราส่งอีเมลแบบหมู่มวล รายชื่อใน To มีอยู่นับสิบ ใน CC อีกนับร้อยรายชื่อ แหม…ทำอย่างกับเป็นการรวมรายชื่อกรรมการผ้าป่า แต่แล้วมันจะมีคนบางคนค่ะ ที่ชอบตอบแบบ Reply all อย่างอารมณ์ดีว่า Thank you ka ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นวงจรอุบาทว์ พอตัวหนึ่งเริ่ม ตัวที่เหลือก็จะ Reply all ต่อ Thank you too na krub แล้วก็จะตามด้วย My pleasure ka แล้วก็จะวนอย่างนี้ไปเรื่อยๆ สลับกัน Thank you ไปเรื่อยๆ ค่ะ! 

วันนั้นทั้งวัน กตัญญู รู้คุณกันทั้งวันเลย ร่วมๆ 30 อีเมล  ไปคุยกันเดี่ยวๆ ได้ไหมล่ะคะ เพียงแค่คุณกดปุ่ม Reply แบบที่ไม่ Reply all ง่ายกว่าต้มมาม่าอีก

มีอยู่วันหนึ่ง นีย์ทนไม่ไหว นีย์เลยตอบไปแบบ Reply all เช่นกันว่า “ซึ้งใจจัง นี่นีย์นั่งน้ำตาไหลมากมาย คงทานข้าวไม่ได้เพราะตื้นตัน นะคะ ณ จุดๆ นี้” เออ เวิร์คแฮะ คลื่นลมสงบเลยค่ะ

นี่คือ เรื่องอีเมลค่ะยังไม่หมดนะคะ ยังมีช่องทางอื่นๆ อีกที่ต้องมาชำระล้างกัน เดี๋ยวนีย์จัดให้ค่ะ บัย! 



Advertising