ชีวิตและการงาน

ของฝากจากทะเล

Published 10 ต.ค. 2018

By นพเก้า เนตรบุตร

Shell-smart-living-Rabbit-Today-banner

มีสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง ที่ได้รับสิทธิพิเศษแปลกไปกว่าสิ่งมีชีวิตชนิดไหนๆ ที่พระเจ้าให้กำเนิดขึ้นมาแล้ว ไม่ได้ให้แต่เพียงร่างกายอ่อนนุ่มเหมือนชีวิตอื่นๆ ทั่วไป แต่บันดาลมาให้พร้อมกับที่อยู่อาศัยในตัวเสร็จสรรพ ไม่ต้องมาจัดหาสร้างเองเหมือนมนุษย์ หรือสัตว์อื่นทั้งหมด

คุณเคยสงสัยไหม ว่าทำไมหอยเกิดมาพร้อมบ้าน บ้านที่เมื่อจากไปแล้ว ก็ยังส่งต่อไปเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ชนิดอื่น อย่างปูเสฉวน เป็นประติมากรรมประดับชายหาด เป็นของที่ระลึกอันสวยงาม ให้มนุษย์เก็บไว้หวนคิดถึงท้องทะเล สูดกลิ่นเกลือ ฟังเสียงลมจากมหาสมุทร หรือกระทั่งอ่านความหมายจากเปลือกหอยที่พระผู้สร้างจารึกไว้ และเมื่อผ่านกาลเวลาไปร้อยปีพันปี ก็ย่อยสลายกลายเป็นกรวดทราย ที่มีประโยชน์ต่อไปอีกไม่รู้จบ

คุณถามฉันว่า “เป็นหอยชนิดใด” ช่างเป็นคำถามจู่โจมกระทันหัน ไม่คิดว่า จะมีใครถามกัน ไม่อยู่ในคลังคำ ให้พร้อมตอบอย่างคล่องปากเหมือนคำถามพื้นๆ อื่นๆ เพียงเพราะฉันบอกว่า เคยอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว เล่มที่คุณเพิ่งมอบให้ แลกกันไปกับ 2-3 เล่ม ที่มอบให้คุณไปก่อนหน้านั้น หนังสือเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องเปลือกหอย Gift from the sea ของฝากจากทะเล เขียนโดย แอนด์ มอร์โรว์ ลินด์เบิร์กห์

บันทึกที่เธอเขียนช่วงเดินทางไปเกาะแคปติวาเพียงลำพัง แล้วได้พบกับรูปลักษณ์ สัจธรรม บนเปลือกหอยหลากหลายชนิด คุณผิดหวังนิดหน่อย ที่คุณน่าจะนึกออกว่าคนอย่างฉัน น่าจะได้อ่านมันแล้ว คุณลองเสี่ยง แต่คุณไม่ต้องรีบผิดหวัง เพราะฉันจำอะไรไม่ได้มากนัก ที่มากที่สุด ฉันก็ลืมไปแล้วว่า หนังสือพูดเรื่องเปลือกหอยต่างๆ จิตวิญญาณ ความหมายของการมีชีวิต โดยเฉพาะชีวิตของผู้หญิง ฉันกลับมาคิด ทำไมคุณถึงเลือกเล่มนี้ให้ เพราะเป็นเรื่องของผู้หญิงกระนั้นหรือ

นั่นก็คงเหตุหนึ่ง ทำให้รู้สึกซาบซึ้งที่คุณละเอียดอ่อน ในสิ่งที่ฉันควรจะใคร่ครวญ และฉันจะคารวะคุณในฐานะผู้ชาย ที่หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาอ่านได้จนจบ อยากรู้ว่าตอนอ่านคุณค้นพบสิ่งใดบ้าง และอยากถามกลับว่าตอนนี้ คุณเป็นหอยชนิดใด สำหรับฉันเมื่ออ่านจบก็พบคำตอบ ทั้งความหมายที่ถูกตีความ ทั้งรูปร่างบันไดวน สีเปลือก กระทั่งชื่อ Moon Shell ก็ช่างต้องใจในสถาปัตยกรรมหลังน้อยชนิดนี้

ยิ่งเมื่อได้ฟังถ้อยคำพรรณนา ก็ยิ่งรู้สึกลึกซึ้งในการประดิษฐ์ของพระเป็นเจ้า เปลือกหอยมากมายที่ผ่านกระบวนการคิดมาอย่างชาญฉลาด สวยงาม ใครไหนเล่าจะอัจฉริยะเท่าธรรมชาติ ที่อวดแสดงอยู่ทุกหนแห่ง รอให้ผู้คนมาพบเห็น ชื่นชม แสดงอารมณ์ ปัญญา บอกเล่าต่อๆ ไป ผ่านถ้อยคำ ผ่านตัวหนังสือ ฉันรู้สึกดีที่ได้รับคำบอกเล่านี้อีกครั้ง และการมอบหนังสือแก่กัน มันคือการมอบปัญญา  รวมถึงการถามคำถามเช่นนั้น ทำให้กลับมาพิจารณาตัวตน เปลือกหอยและตัวเรา

เปลือกหอยแรก ที่แอนด์ได้พบเป็นเปลือกหอย Channeled Whelk ที่ปูเสฉวนเพิ่งวิ่งหนีจากเธอไป เหมือนที่เธอกำลังหลบหนี ถอดทิ้งเปลือกชีวิตมาพักร้อน 2 สัปดาห์ เพื่อชำระล้าง เพื่อหวังจะกลับไปใช้ชีวิตอย่างสง่างาม ให้บ่อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ การได้พบกับเปลือกหอยหลายๆ แบบ ทำให้เธอตกผลึก

เธอรู้สึกว่า ชีวิตผู้หญิงอย่างเราๆ กำลังแสดงละครสัตว์อะไรกันอยู่ในทุกๆ วันของชีวิต อย่างยากที่จะรักษาสมดุล กองหนังสือบนศีรษะไม่ให้ร่วงหล่น รถเข็นเด็ก ร่มกันแดด เก้าอี้ในครัว สามี เพื่อนฝูง บ้าน ชุมชน และปัญหาเฉพาะหน้าต่างๆ ที่มีแต่จะทำให้ผู้หญิงกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จนหาตัวเองไม่เจอ ระหว่างการแกว่งของตุ้มนาฬิกา ซ้ายขวาๆ  ระหว่างการรักษาความเป็นส่วนตัว สันโดษ กับการเข้าสังคม การคืนสู่โลก ระหว่างการปลดเปลื้องละทิ้ง และการสะสมให้มากสิ่งที่คิดว่าจำเป็น

ที่เกาะทำให้เธอรู้ว่า คนเราสามารถดำรงอยู่ได้ด้วยความน้อยที่สุดได้แค่ไหน ไม่ใช่มีให้มากเข้าไว้ตามคนอื่น อิสระในชีวิตก็เช่นกัน เราน่าจะมีไม่ต่างไปจากปูเฉสวน ที่จะเปลี่ยนเปลือกของตัวเองเมื่อไรก็ได้เมื่อต้องการ เลือกที่จะลำพังในช่วงเวลาหนึ่งเมื่อไรก็ได้ โดยไม่ถูกมองว่า เป็นเรื่องไร้มารยาท ประหลาด ไม่ใช่การหมกมุ่นอยู่กับตัวเอง แต่เป็นการคุยกับตัวเอง

และเธอเพิ่งค้นพบว่า ความชุ่มชื่นดื่มด่ำบางอย่างจะเกิดขึ้นได้ ก็ต่อเมื่อเราอยู่เพียงลำพังเท่านั้น เหมือนศิลปินที่รู้ว่า เขาต้องอยู่คนเดียวเมื่อต้องการสร้างสรรค์งาน นักเขียนต้องการอยู่เงียบๆ เพื่อรวบรวมความคิด นักดนตรีต้องใช้สมาธิในการประพันธ์เพลง และผู้หญิงต้องการความสงบ เพื่อค้นหาเนื้อแท้ในตัวเองให้เจอ เพื่อมอบให้ตัวเอง และผู้อื่น

คำตอบนั้น รอที่จะบอกเธอเมื่อได้อยู่คนเดียว และอาจจะต้องรอให้ถึงเวลาหนึ่งมาถึง ในวันที่ตกผลึกแล้ว  เช่นผู้หญิงวัยกลางคนอย่างเธอ มันเป็นช่วงวัยที่ไม่ต้องเป็นกังวลว่า จะต้องเป็นสาวงามแห่งนิวพอร์ตอีกต่อไป เป็นยามบ่ายของชีวิต ที่ได้รับการปลดปล่อย เป็นเวลาสำหรับกิจกรรมทางปัญญา จิตวิญญาณ ที่เธอเคยผลักไสไปข้างทาง ระหว่างการแข่งขันอันดุเดือดในชีวิตที่ผ่านมา

กลับมาเป็นดอกไม้ที่ผลิบานในช่วงที่ 2 เป็นคนที่เติบโตไปอีกขั้น เป็นวัยรุ่นในช่วงที่เปลี่ยนผ่านอีกครั้ง เป็นอิสระที่จะเติมเต็มด้านที่เราเพิกเฉยมาตลอด หรือได้กลับไปมีความรักที่มีความเป็นมนุษย์สูงขึ้น คิดถึงผู้อื่น และอ่อนโยนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งยังเข้าใจการผูกพัน และการปล่อยวางเป็นอย่างดี โดยผ่านพัฒนาการที่สำคัญๆ มาแล้ว เธอเลือกเปลือกหอยบางชนิดกลับไปเพื่อไว้เตือนถึงความรู้สึกต่างๆ ที่ได้ค้นพบ

พระเจ้าเขียนข้อความฝากไว้เสมอ ตามที่ต่างๆ  รอเวลาให้เราไปตื่นรู้



Advertising