Published 6 ธ.ค. 2018

By ท้อฟฟี่ แบรดชอว์

Perfect-smart-living-Rabbit-Today-banner

เวลาถ่ายรูปคนเรามักจะต้องการให้ภาพนั้นสวยงามสมบูรณ์แบบ

อย่างรูปด้วยมือถือก็ต้องผ่านแอปฯ ต่างๆ ลบนั่น เสริมนี่ จะต้องใช้ฟิลเตอร์กี่แอปฯ ก็ตาม เพื่อให้ภาพเราดูสวย และในบางครั้งเราก็โฟกัสแค่หน้าตัวเองว่ารอดไหม แต่ลืมดูหน้าเพื่อนก็มี ใครโพสต์คนนั้นก็รอด…ว่างั้น

พี่ที่เป็นฟู้ดสไตลิสต์สอนฉันว่า เวลาพี่ๆ ถ่ายรูปอาหาร จะต้องพิถีพิถันมาก ที่เห็นว่ามั่วๆ วางกระจัดกระจายแลดูเป็นธรรมชาตินั้น ที่จริงผ่านการคิดมาแล้วว่าจะมั่วอย่างไรให้ดูสวย ไปจนถึงการคัดสรรวัตถุดิบที่มาอยู่ในเฟรมให้สวยที่สุด เรียกว่าถ้าถ่ายรูปข้าวก็ต้องมานั่งคัดข้าวทีละเม็ดให้สวยเลยทีเดียว

สมัยที่ฉันเคยลาออกจากงานประจำมาทำกราโนล่าขาย ทุกเช้าตื่นมาฉันจะต้องถ่ายรูปอาหารที่ฉันกินเก็บไว้ อบเอง ถ่ายรูปเอง กินเอง อย่างนี้ทุกวัน เป็นอีกหนึ่งทักษะที่ต้องฝึกสำหรับคนมีธุรกิจของตัวเองและอยากจะพึ่งตัวเองในการถ่ายภาพ

เช้ามาฉันก็จัดวางกราโนล่ากับผลไม้ให้สวย ทำไปทุกวัน ฝึกไปทุกวัน มั่วๆ ไปให้ฝีมือพัฒนา ไปขอความรู้เขาแล้วก็มาลองทำ กว่าจะถ่ายรูปเสร็จแต่ละวันก็นานอยู่ เพราะมัวแต่ประดิษฐ์ ทำทั้งทีก็อยากให้ดีที่สุด

เพราะเราต้องการภาพที่สวยงามสมบูรณ์แบบ

เมื่อคืนแม่มาหาจากหล่มสัก ขับรถมา 400 กว่ากิโลฯ มาหาลูกที่กรุงเทพฯ จากนั่งรถทัวร์เป็น 20 ปี จนกิจการรถทัวร์เจ้าประจำที่แม่นั่งเลิก แม่ก็เปลี่ยนมาขับรถเอง แม่ทำแบบนี้ทุกสัปดาห์มาตั้งแต่ฉันประถมจนตอนนี้ 33 แล้ว

ทุกครั้งที่แม่มา เปิดตู้เย็นที่บ้านมาจะเต็มไปด้วยของฝากมากมาย ทำกับข้าวมาฝากบ้าง มีผลไม้มาฝากบ้าง ทุกอย่างหอบมาจากหล่มสักหมด ทำให้ฉันรอดตายได้อีกพักหนึ่ง ยิ่งช่วงไหนที่แม่รู้ว่าทำงานหนัก เครียด ข้าวของในตู้เย็นจะยิ่งมากกว่าเดิม จนบางทีฉันนึกว่าตัวเองเป็นผู้ลี้ภัยในภาวะสงคราม 

และความที่ฉันอยู่คนเดียว ปกติก็จะกินอะไรง่ายๆ เอาว่าอิ่มก็จบ ก๋วยเตี๋ยวแถวบ้านบ้าง ทำกับข้าวเองบ้าง ประหยัดให้มากที่สุด แต่ถ้าแม่มา ชีวิตฉันก็จะดูฟู่ฟ่าหน่อย ฟู่ฟ่าในที่นี้ไม่ใช่ความหรูหราราคาแพงของอาหาร แต่หมายถึงการมีเพื่อนกินข้าวด้วย จากอาหารจานเดียวก็มีกับข้าวมากขึ้นอย่าง 2 อย่าง เปรม...

เมื่อคืนกลับบ้านมาดึกเพราะรถติดมาก กลับมาถึงเที่ยงคืนกว่าแม่ยังตื่นอยู่ แม่ดูสดใสเป็นปกติ จนตอนจะนอนแม่เล่าให้ฟังว่า ก่อนแม่มาแม่เป็นหวัดอยู่หลายวันแต่ไม่ได้บอกลูก และเดี๋ยวนี้ขับรถไม่ทนเหมือนเมื่อก่อน เมื่อก่อนขับรถมากรุงเทพฯ ถ้าง่วงก็จอดนอนสักรอบ ก็ลุยต่อได้ยาว แต่เดี๋ยวนี้แม่ต้องจอดนอน 2 รอบ กว่าจะถึงกรุงเทพฯ ก็นานอยู่

"ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่จะขับรถมาหาแบบนี้ได้อีกนานเท่าไร" แม่บอก ก่อนที่เราจะปิดไฟนอนให้อายุผ่านไปอีก 1 วัน

ตั้งแต่อายุ 30 กว่า ฉันและเพื่อนเราคุยกันเรื่องความแก่เฒ่าของพ่อแม่ตัวเองมากขึ้น พวกเรายังงงว่าแค่เวลาผ่านไปไม่นาน เราก็เดินทางมาถึงวันที่มีงานเกษียณของพ่อแม่แล้ว หลายคนพาพ่อแม่เข้าออกโรงพยาบาลเป็นเรื่องปกติ บางคนสูญเสียพ่อแม่ไปแล้ว และพวกเราก็เป็นประจักษ์พยานของความร่วงโรยของพ่อแม่อยู่ทุกวัน

เป็นความจริงที่น่าขนลุกของคนวัยเราว่า จะได้อยู่ด้วยกันอีกนานแค่ไหน

เช้านี้ตื่นมาฉันยังคงถ่ายรูปอาหารเหมือนเดิม เปิดตู้เย็นมามีสตรอว์เบอร์รี่ เสาวรส และผลไม้อีกสารพัดเต็มตู้ที่แม่เอามาจากเขาค้อ ซึ่งนั่นแปลว่า ก่อนจะมากรุงเทพฯ แม่ต้องแวบไปซื้อผลไม้จากเขาค้อก่อน แล้วลงเขาขับมาที่กรุงเทพฯ อีกต่อหนึ่ง

ฉันตั้งใจจะเอาสตรอว์เบอร์รี่ที่แม่เอามาฝากมาถ่ายรูป และสตรอว์เบอร์รี่ของแม่ก็ทำให้ฉันเห็นอะไรบางอย่าง

มันเป็นสตรอว์เบอร์รี่ปลอดสารพิษ ผิวช้ำบ้าง มีรอยบ้าง ทรงไม่สวยเหมือนสตรอว์เบอร์รี่เกาหลีหรือของเมืองนอก ถ้าจะเอามาถ่ายรูปตามหลักความสมบูรณ์แบบของฟู้ดสไตลิสต์คงเห็นร่องรอยความไม่สวยงามเหล่านี้ 

แต่แปลกดี คนที่มัวแต่มองหาความสมบูรณ์แบบในชีวิตอย่างฉัน กลับพบว่ามันคือผลไม้ที่สวยที่สุด เพราะมันหอบมาจากความรักของแม่

ถ้าซูมรูปนี้ดูจะเห็นร่องรอยตำหนิต่างๆ ของสตรอว์เบอร์รี่ แต่ถ้ามองลึกลงไปอีกจะเห็นความรักที่งดงาม

ชีวิตคงเป็นแบบนั้น ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบ

มีแต่สิ่งนั้นมีความหมายกับเราหรือเปล่า

และการที่ได้รู้ว่าเรามีความหมายกับใครสักคนนี่มันเป็นความรู้สึกที่...สมบูรณ์แบบจริงๆ


AUTHOR :

ท้อฟฟี่ แบรดชอว์
ท้อฟฟี่ แบรดชอว์
โด่งดังสุดขีดจากงานเขียนคาวๆ เอ๊ย!เรื่องฉาวๆ อุย...เอาใหม่ๆ บทความว้าวๆ ตีแผ่สังคมในโลกไซเบอร์ เขาคือคนคนเดียวกับที่เขียน Cyberraga รวมเล่มเป็นพ็อกเก็ตบุคติดอันดับเบสต์เซลเลอร์ ท้อฟฟี่สารภาพว่าตื่นเต้นมากที่สุด ที่จะได้พบกับผู้อ่าน Rabbit Today ใน Smart Living เป็นประจำทุกสัปดาห์

Chevron-AD-Block-16Nov-15Dec2018-Rabbit-Today
Mugendai-Block-Rabbit-Today-Nov2018

Advertising