ชีวิตและการงาน

SILENCE IN THE AGE OF NOISE

Published 31 ก.ค. 2018

By นพเก้า เนตรบุตร

MAIN_920x470

มีบางคนบอกว่าฉันเขียนหนังสือได้ดี ก็ไม่แน่ใจนักว่า มันเหมาะกับตัวเองหรือยัง แต่ที่แน่ใจ ฉันเป็นนัเก็บถ้อยคำที่ดี การอ่านหนังสือจึงมี 2 แบบ แบบที่อ่านเอาความรู้ และอ่านเพื่อช้อปปิ้งถ้อยคำ สำบัดสำนวนนักเขียนที่ฉันรักจึงมักเป็นคนที่ใช้ถ้อยคำเก่ง ยิ่งเปรียบเปรยได้เห็นภาพมากเท่าไร ยิ่งทำให้ตื่นใจได้มากเท่านั้น ฉันรักความอ้อยอิ่ง

วันหนึ่ง มีโอกาสเข้าไปนั่งอยู่กลางห้างฯ ที่มันไม่ได้เงียบสงัดนัก ไม่ได้เหมาะกับการนั่งอ่านหนังสือ ฉันเห็นคุณลุงคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสือในมือมีดินสอไว้ขีดเส้นใต้ อีกนิดเดียวเท่านั้น ฉันเกือบจะเข้าไปทักทายพูดคุย แต่เกรงว่านั่นจะเป็นการรบกวนโลกส่วนตัวจากคนแปลกหน้า ฉันก็แค่อยากเข้าไปอวดว่า ฉันก็อ่านหนังสือด้วยวิธีนี้เหมือนกัน มันช่วยให้เราจดจำถ้อยคำที่ชอบได้แม่นขึ้น กลับมาค้นหาเมื่อไรก็ง่ายในทุกความประทับใจที่ขีดเส้นใต้เอาไว้ นั่นแหละ วิธีช้อปปิ้งถ้อยคำ

ในหนังสือเรื่อง 'เงียบ' (SILENCE In The Age of Noise) ของนักเขียน Erling Kagge ที่แปลเป็นไทยโดย วรรธนา วงษ์ฉัตร มีประโยคหนึ่งบอกไว้ว่า "เราควรมรปฏิสัมพันธ์เงียบๆ กับทุกสั่งที่เราไม่อาจหาถ้อยคำมาบรรยาย" "คำพูดจะสร้างขอบเขตจำกัดขึ้นมา" ฉันเห็นด้วยนะ แต่การเอ่ยออกมาให้ได้ยินมันคงดีกว่า ถ้าเราค้นหาถ้อยคำที่เหมาะสมเจอ เราจึงต้องเป็นนักสะสมถ้อยคำ

อย่างไรก็แล้วแต่ นี่เป็นหนังสือเล่มล่าสุด ที่ฉันแทบจะขีดเส้นใต้ได้ทุกประโยคจนอยากจะยกให้เป็นหนังสือในดวงใจอีกหนึ่งเล่ม ที่เอาจริงๆแล้ว แรกที่ซื้อเพราะเห็นว่าปกสวย ใครล่ะจะอยากอ่านความเงียบ ในเมื่อเรายังไม่อยากเงียบ หรือไม่ก็กลัวจะเงียบ หลงรักความเงียบอัยเงียบเหงา

แล้วก็เป็นเช่นนั้น หนังสือเล่มนี้กำลังทำให้ฉันหลงรักความเงียบได้อย่างไม่น่าเชื่อ กล้าที่จะอยู่กับความเงียบได้อย่างไม่น่าเชื่อ กล้าที่จะอยู่กับความเงียบมากกว่าที่เป็นอยู่ เขาทำให้ฉันเชื่อได้อย่างสนิทใจว่า ความเงียบคือความหรูหรา

SILENCE IN THE AGE OF NOISE,Smart Living,Rabbit Today

มีบางครั้ง แต่น้อยครั้งและเป็นเรื่องไม่ปกติ ฉันหวั่นไหวกับความเงียบ ในวันว้าวุ่น ฉันก็อยากเปล่งเสียง เพื่อให้ได้ยินเสียงจากคนอื่นตอบรับกลับมา เพื่อแบ่งปันความกดดัน มีคนรับฟัง ปลอบโยน แนะนำ หรือไม่ก็ฟังเฉยๆ ที่เป็นมากกว่าการมองตาของแมว การดมหัวเข่า หรือการออกไปจินตนาการถึงพระเจ้าบ่นให้ดวงดาวนอกระเบียงฟัง

บางทีฉันคงต้องการอีกเสียงมาอยู่ข้างๆ อย่างถาวรจริงๆ แต่ความเงียบก็ชิงกระซิบก่อน บอกว่า ก็อาจจะสุขนะ แต่อย่าลืมว่า จะมีเสียงความวุ่นวายอื่นๆตามลำมาด้วย จงอยู่กับแมวไปเถิด ก็คงมีแต่แมว สิ่งมีชีวิตแห่งความเงียบที่จะปล่อยเราไว้อย่างไม่ต้องกังวลใจ มันเงียบของมัน เราเงียบของเรา ต่างอยู่ในอาเขตที่ไม่ต้องกังวลว่า ตอนนี้เราไร้มารยาทต่อกันไปแล้วหรือเปล่า เรากำลังเข้าข่ายซึมเศร้าไหม ที่บางคนอาจจะไม่เข้าใจว่าเรากำลังเงียบเพื่อสร้างสรรค์ การเปล่งเสียงด้วยวิธีอื่น โดยไม่ต้องผ่านกล่องเสียง อย่างน้อยที่สุดคุณก็ต้องอ่านด้วยความเงียบ เพื่อเข้าใจ



Advertising